บทที่ 154 ความอาลัยของเว่ยจวินหลาน

บทที่ 154 ความอาลัยของเว่ยจวินหลาน

ในช่วงบ่าย หลังจากเว่ยจวินหลานออกจากห้องทำงานประธานไปไม่ถึงสิบนาที เธอก็กอดเอกสารเดินกลับมาอย่างรีบร้อนด้วยใบหน้าที่ซีดเผือด

"เป็นอะไรไปเหรอ" เยี่ยหนิงเลิกคิ้วขึ้น เขาไม่เคยเห็นเว่ยจวินหลานตื่นตระหนกขนาดนี้มาก่อน

"เยี่ยหนิง ประชาสัมพันธ์แจ้งมาว่าข้างล่างมีตำรวจมาสองสามนาย เจาะจงว่าจะมาหาเธอ"

ขณะที่พูด ปลายนิ้วของเว่ยจวินหลานกำแน่นมากจนกระดาษในอ้อมแขนยับยู่ยี่ไปหมด

เธอหวาดกลัวจริงๆ จนแผ่นหลังมีเหงื่อเย็นผุดซึมออกมา

แม้ว่าจนถึงตอนนี้เธอจะยังไม่รู้ข่าวการตายของอู๋เฟิ่งเจียว แต่การถูกตำรวจเจาะจงมาหาถึงที่แบบนี้ จะเป็นเรื่องดีไปได้อย่างไร

เมื่อเห็นท่าทีตื่นตระหนกทำอะไรไม่ถูกของเธอ เยี่ยหนิงจึงลุกขึ้นดึงเว่ยจวินหลานเข้ามากอดไว้ในอ้อมอก