บทที่ 153 ระลอกคลื่นใต้น้ำ

บทที่ 153 ระลอกคลื่นใต้น้ำ

สวี่เวยเอ๋อร์ย่อตัวลง เกล้าผมยาวขึ้น ก้มศีรษะลง ขยับขึ้นลงเป็นจังหวะราวกับกระต่ายน้อยตัวขาวกำลังกระโดดหยอยๆ

ผ่านไปพักใหญ่ คงเป็นเพราะรู้สึกเหนื่อยอยู่บ้าง

เธอถึงได้เงยหน้าขึ้น ขอบตาชุ่มฉ่ำ ยื่นปากน้อยๆ เอ่ยถามด้วยใบหน้าแดงซ่าน "เรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับที่คุณบอกว่ามิตสึฮะเรียนคัมภีร์หลุนอวี่ด้วยเหรอคะ"

เธอไม่ได้รังเกียจที่จะใกล้ชิดกับเยี่ยหนิงเลยสักนิด และยิ่งไปกว่านั้น ยังทะนุถนอมทุกช่วงเวลาที่ได้อยู่ร่วมกับเยี่ยหนิงเป็นอย่างยิ่ง

เพียงแต่อดแอบบ่นในใจไม่ได้ว่า เยี่ยหนิงรู้เรื่องพวกนี้เยอะเกินไปจริงๆ

แถมทำแบบนี้... มันก็น่าอายจริงๆ นั่นแหละ

ผ่านไปครู่ใหญ่ เยี่ยหนิงถึงเอ่ยอย่างมีความนัย "เหล้าที่มิตสึฮะทำตอนเป็นมิโกะ แล้วก็คัมภีร์หลุนอวี่เป็นของสำนักไหนล่ะ"

"ไม่เข้าใจค่ะ" สวี่เวยเอ๋อร์ครุ่นคิดอยู่นานสองนาน ก็ยังคงไม่เข้าใจอยู่ดี