บทที่ 148 คลื่นลมโหมกระหน่ำ

บทที่ 148 คลื่นลมโหมกระหน่ำ

มัวตู สำนักงานอัยการฮู่ตง

ภายในห้องสืบสวน เถาจินไหลประคองเอกสารที่หลัวหงนำมาให้ด้วยสองมือ กวาดสายตาอ่านอย่างละเอียดโดยไม่เอ่ยปากพูดอะไร

ตอนที่เห็นชื่อ “หลิวเฟยหยาง” ประกายเย็นเยียบพลันวาบผ่านดวงตา เพียงแวบเดียวก็เลือนหายไป ก่อนจะกลับมาสงบนิ่งดังเดิมอย่างรวดเร็ว

หลังจากอ่านข้อมูลทั้งหมดจบ เถาจินไหลก็วางเอกสารในมือลงแล้วเงยหน้าขึ้น

เขานวดสันจมูก บนใบหน้ากลับปรากฏรอยยิ้มจางๆ ขึ้นมา “กลับไปบอกเจ้านายของพวกนายด้วยว่า ฉัน เถาคนนี้ขอขอบคุณเขา”

“คำพูดของคุณเถา ผมจะนำไปบอกอย่างแน่นอนครับ” หลัวหงพยักหน้ารับคำ

ตอนที่เดินออกมาจากสำนักงานอัยการฮู่ตง หลัวหงยังคงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยกับความสุขุมเยือกเย็นของเถาจินไหลในวันนี้