บทที่ 142 เว่ยจวินหลานผู้ใจลอย

บทที่ 142 เว่ยจวินหลานผู้ใจลอย

เพราะข้อเสนอของเยี่ยหนิง ตลอดช่วงบ่ายเว่ยจวินหลานจึงตกอยู่ในอาการใจลอยอยู่บ้าง

นอกจากจัดการเรื่องที่เยี่ยหนิงสั่งการไว้ให้เรียบร้อยแล้ว เธอก็นั่งเหม่อลอยอยู่ตรงโต๊ะทำงานของตัวเองโดยไม่รู้จะทำอะไร

ภายในใจของเธอทั้งหวาดกลัวและตระหนก ทว่ากลับเจือไปด้วยความตื่นเต้นที่ยากจะระงับอยู่จางๆ

แม้อายุจะล่วงเลยวัยสามสิบปีไปแล้ว แต่เสน่ห์ของเธอกลับยิ่งเพิ่มพูนขึ้นโดยไม่ลดน้อยลงเลย

ขนาดคุณชายผู้สูงโปร่งหล่อเหลาและมีทรัพย์สินมหาศาลอย่างเยี่ยหนิง ยังเอ่ยปากบอกชอบเธอด้วยตัวเอง

เพียงแต่เธอรู้ดีว่าเยี่ยหนิงมีผู้หญิงอยู่แล้ว อีกทั้งเธอยังเคยเห็นกับตาตัวเองมาแล้วด้วย

แม้กระทั่งตอนที่เธอเห็นผู้หญิงที่ชื่ออันนีเป็นครั้งแรก เธอยังอดไม่ได้ที่จะตะลึงในความงดงาม

เฮ้อ! หากเยี่ยหนิงไม่มีผู้หญิงคนอื่น เธอคงไม่ต้องมานั่งกังวลมากมายขนาดนี้ใช่ไหมนะ?