กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 214 ตาแก่นี่ ช่างเล่นใหญ่เสียจริง
อู่จิ้งจิ้งมองออกว่าเฉินหยางประหม่า จึงเดินนำหน้า พอเดินพ้นประตูเข้าไปก็วิ่งตรงรี่ไปหาหญิงชราทันที
"คุณย่า! คิดถึงจังเลยค่ะ!" พูดจบก็สวมบทเด็กหญิงตัวน้อย โผเข้ากอดหญิงชราที่นั่งข้างอู่เซวียนเข้าเต็มรัก
"ฮึ! ยังจำทางกลับบ้านได้อีกเรอะ? ถ้าย่าไม่บอก ก็คงลืมย่าแก่ๆ คนนี้ไปแล้วใช่ไหมล่ะ?"
"จะเป็นแบบนั้นได้ยังไงกันล่ะ" อู่จิ้งจิ้งส่งเสียงหัวเราะคิกคัก
"คุณย่าคะ เดี๋ยวหนูแนะนำให้รู้จัก นี่เพื่อนของหนู เฉินหยาง"
"สวัสดีครับคุณย่า" เฉินหยางเอ่ยทักทายพร้อมรอยยิ้ม
"คุณพ่อคุณแม่คะ นี่เพื่อนหนู เฉินหยาง"
อู่จี้เผิงกับเฉินกุ้ยเฟินมองเฉินหยาง แววตาฉายประกายชื่นชม!