กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อาอินของข้า
คราวนี้ซูอินไม่ได้ปฏิเสธ เธอยกสุราตรงหน้าขึ้นดื่มจนหมดรวดเดียว
จากนั้นเธอก็ลุกขึ้น คำนับอี้โม่เจินเหริน แล้วเดินออกจากตำหนักดาวจมไปทันที
ความเย็นรอบตัวค่อย ๆ จางหายไป กำไลสีดำที่ข้อมือก็กลับมาอุ่นเหมือนเดิม
ตอนนี้ซูอินอดนับถือความทนหนาวของอี้โม่ไม่ได้ สงสัยจะเป็นเพราะร่างกายเขาหนาจนไม่กลัวหนาวหรือเปล่านะ?
ออกจากตำหนักดาวจมแล้ว ซูอินก็กลับไปที่ลานบ้านของตัวเอง