กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สุราเว่ยชุน
อี้โม่เงียบไปครู่ใหญ่ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นถามว่า “เมื่อวานข้าเมาตอนไหน?”
เพราะซูอินตั้งใจดีดพิณมาก จึงไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้ และไม่รู้ว่าอี้โม่เจินเหรินเมาตอนไหน แต่ตอนที่เขาล้มลง นางได้ยินเสียงหัวกระแทกพื้นดังชัดเจน
นางจึงตอบว่า “ท่านอาจารย์ ข้าไม่รู้ว่าท่านเมาตอนไหน แต่รู้ว่าท่านเพิ่งหมดสติไปเมื่อกี้”
อี้โม่ชะงักไปครู่หนึ่ง ถึงได้รู้ตัวว่าเมื่อครู่นี้ แม้จะเข้าไปอยู่ในภาพลวงตา แต่จริง ๆ แล้วเขาเอาแต่นั่งดื่มเหล้ากลบความทุกข์อยู่ตลอด
ตอนที่เขาล้มลง เสียงพิณของซูอินก็หยุดลงพอดี เขาจึงตื่นออกมาจากภาพลวงตา