กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อวี๋เวย เจ้าอยากมีชีวิตอยู่ไหม?
อวี๋เวยตรงหน้าส่ายศีรษะ มุมปากมีรอยยิ้มจาง ๆ ก่อนพูดอย่างอ่อนโยนว่า “ข้าดื่มสุราไม่เป็น”
“ไม่เป็นไร” อี้โม่ยิ้ม “ถ้าเจ้าดื่มไม่เป็น งั้นข้าดื่มแทนเจ้าเอง”
อวี๋เวยพยักหน้า แล้วยื่นมือไปหยิบไหสุราบนโต๊ะ รินเติมจอกให้เขาจนเต็ม
กลิ่นสุราหอมฟุ้งไปทั่ว อี้โม่รู้สึกราวกับล่องลอยอยู่ในโลกเลือนราง หัวใจเหมือนลอยขึ้นไปบนฟ้า บางทีก็เหมือนจมดิ่งลงสู่ก้นทะเล
ในสภาพที่โงนเงนอยู่บ้างนี้ เขากลับรู้สึกมึนเมาขึ้นมา ทั้งที่ปกติไม่มีทางเป็นแบบนี้
หรือสุราที่อวี๋เวยรินให้จะทำให้เมาได้ง่ายเป็นพิเศษ?
อาจจะใช่ก็ได้...