กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เว่ยชุน
ระหว่างที่ชมซูอิน อู๋เฉินเจินเหรินก็คอยสังเกตสีหน้าของศิษย์รักทั้งสองที่อยู่ตรงหน้าไปด้วย
ซูอินไม่ได้ดูหยิ่งผยองหรือลำพองใจ ส่วนลู่เจียงซิงก็ไม่มีท่าทีริษยาเลยแม้แต่น้อย มีแต่ความยินดีกับนางเท่านั้น
อู๋เฉินละสายตากลับมา แล้วค่อย ๆ พยักหน้าด้วยความชื่นชม
ศิษย์ทั้งสองของเขามีจิตใจใสกระจ่าง เข้าใจอะไรได้ทะลุปรุโปร่ง จึงทำได้ดีกว่าคนอื่นทั้งเรื่องการฝึกบำเพ็ญและการรู้แจ้งในมรรคา
อู๋เฉินเจินเหรินรินชาให้ทั้งสองด้วยตัวเอง ก่อนจะถามเหมือนชวนคุยไปเรื่อยว่า “เจียงซิง ลงเขาออกฝึกประสบการณ์ครั้งนี้ เจ้าได้เจออี้โม่เจินเหรินบ้างหรือไม่?”
ลู่เจียงซิงส่ายหน้าเบา ๆ “ไม่ได้เจอขอรับ”