กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เกือบรัดข้าตายแล้ว
กลางดึกหิมะตกลงมาอีกแล้ว
“ปีนี้หิมะตกไม่หยุดเลยหรือไงนะ”
เฮ่อเหวินเงยหน้ามองฟ้า แล้วยื่นมือไปรับเกล็ดหิมะเม็ดหนึ่งไว้บนปลอกมือสีดำ เขาจ้องมันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดยิ้ม ๆ ว่า
“จะว่าไป เกล็ดหิมะเม็ดเล็ก ๆ แบบนี้ก็ดูประณีตดีเหมือนกันนะ”
ฉุยเฟิงไม่สนใจเขา
เขากอดกระบี่ไว้ เงยหน้ามองท้องฟ้ามืดครึ้ม แล้วเงียบไม่ปริปากสักคำ
สำหรับเขา อากาศแบบไหนหรือฤดูอะไร ก็ไม่ต่างกันสักนิด
ระหว่างที่กำลังคิดอะไรเรื่อยเปื่อย เฮ่อเหวินก็ใช้ศอกสะกิดเขา “ฉุยเฟิง ได้ยินน้องสาวเจ้าบอกว่าตอนเด็ก ๆ เจ้าขี้แยมาก จริงหรือเปล่า?”