กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจ้าหมาป่าน้อยผู้น่าสงสารกำลังเศร้าออนไลน์
ซูอินไม่ได้ตอบเขา แค่มองเส้าวั่งนิ่ง ๆ ด้วยสีหน้าเรียบเฉย ดวงตาไม่ไหวติงแม้แต่น้อย
ส่วนเซี่ยเสวียนฉือวางพู่กันลงบนที่วางหยก แล้วแนะนำตัวว่า “ข้าน้อยเซี่ยเสวียนฉือ”
น้ำเสียงใสกังวาน ฟังไพเราะเป็นพิเศษ
เขายื่นพัดตรงหน้าคืนให้ซูอิน ดวงตาเป็นประกายยิ้ม “หวังว่าศิษย์น้องหญิงจะชอบนะ”
ซูอินก้มมองภาพที่เขาแก้ให้ แล้วก็อดพยักหน้าไม่ได้
ต้องยอมรับว่าเซี่ยเสวียนฉือวาดรูปเก่งจริง ๆ
ปลาเค็มที่ซูอินวาดจนดูเหมือนแค่พลิกตัวก็ยังลำบาก พอผ่านมือเซี่ยเสวียนฉือกลับดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาก
บนฝั่งมีภาพลูกแมวน่ารักตัวหนึ่งกำลังยื่นอุ้งเท้า หมายจะตะครุบปลาจากในแม่น้ำ