เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหมือนเมื่อก่อน
ซูอินแผ่จิตสัมผัสออกไปตรวจดู ถึงได้รู้ว่าคนที่ยืนอยู่หน้าประตูไม่ใช่เส้าวั่ง
แต่เป็นลู่เจียงซิงที่ไม่ได้เจอกันมาหลายวันแล้ว
ความรู้สึกคล้ายผิดหวังจาง ๆ ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นในใจนาง
นางเองก็อธิบายไม่ถูกว่าทำไมถึงรู้สึกแบบนี้ แต่ก็ไม่อยากขุดคุ้ยความรู้สึกของตัวเองเพื่อหาคำตอบ
ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติก็แล้วกัน
ซูอินไม่รู้ว่าลู่เจียงซิงมีธุระอะไรถึงมาหานาง แต่การแข่งขันเพิ่งจบลงได้ไม่นาน เขาก็มาเคาะประตูหาเสียแล้ว...
คงมีเรื่องอะไรสักอย่างแน่ ๆ
ซูอินเก็บพิณเจ็ดสายให้เรียบร้อย ก่อนจะลุกไปเปิดประตู
ทันทีที่ประตูเปิดออก ก็เห็นชายหนุ่มยืนยิ้มอยู่ด้านนอก ท่าทางสง่างามเต็มไปด้วยกลิ่นอายของผู้มีความรู้ แค่มองก็รู้สึกสดชื่นราวกับมีสายลมฤดูใบไม้ผลิพัดผ่าน “ช่วงหลายวันที่ผ่านมา ศิษย์น้องสบายดีหรือไม่?”