กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นัดซื้อขายกันต่อหน้า
สิ่งแรกที่เฮ่อเหวินคิดก็คือ ตัวเองจบเห่แล้ว
คราวนี้ท่านราชาคงไม่ค่อยพอใจกับงานที่เขาทำอีกแล้ว...
ตายแน่
ที่จริงเส้าวั่งไม่มีอารมณ์จะมาจับผิดเฮ่อเหวินเลยด้วยซ้ำ เพราะความเจ็บปวดรุนแรงทำให้เขาคิดเรื่องพวกนี้ไม่ไหว
เขากำที่วางแขนเก้าอี้ไว้แน่น ข้อนิ้วแดงราวกับมีเลือดซึม ดูเหมือนจะหักได้ทุกเมื่อ
ถึงตอนนี้จะคิดอะไรได้ช้าลงเรื่อย ๆ แต่ในหัวก็ยังจำได้โดยไม่ต้องนึกว่า เสียงพิณผีผาของศิษย์น้องหญิงช่วยบรรเทาอาการสายเลือดคลุ้มคลั่งของเขาได้
ถ้าเขาไม่รู้เรื่องนี้ก็คงแล้วไป
แต่พอมีวิธีแก้ปัญหา แถมยังได้ผลทันตา ก็ยากที่จะปฏิเสธ
เขาตั้งใจจะไปหาศิษย์น้องหญิง ให้นางเล่นให้ฟังสักเพลงตอนที่ตัวเองยังมีสติอยู่