กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แค่นี้เอง
เฮ่อเหวินภูมิใจสุด ๆ
เขาไปเจอหมาป่าสาวตัวเล็กที่เล่นพิณผีผาเป็น ในเขตของเผ่าหมาป่าแห่งแดนอสูร
หมาป่าสาวตัวนี้ไม่เหมือนตัวอื่น นางนิสัยอ่อนโยน แถมยังสูงเพรียว ดูคล้ายอสูรกวางมากกว่าหมาป่าเสียอีก
เฮ่อเหวินมองหมาป่าสาวที่เตี้ยกว่าเขาแค่นิดเดียว แล้วก็อดสงสัยไม่ได้
หือ?
หมาป่าสาวบ้านไหนสูงขนาดนี้กัน?
“เจ้า...เป็นหมาป่าตัวเมียจริง ๆ เหรอ?”
หมาป่าสาวยิ้มเขิน ยกผ้าเช็ดหน้าปิดหน้า เสียงของนางเบาบางราวกับกิ่งหลิวที่หักได้ง่าย ๆ
“พี่ชายคนดี~ ล้อข้าเล่นแล้ว ข้าจะเป็นผู้ชายได้ยังไงกันล่ะ~”