กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ปกติไม่ค่อยยิ้ม ถ้าไม่เผลอใจ
ซูอินรู้สึกว่าลู่เจียงซิงต้องเคยทำอะไรให้ระบบขอไปทีขุ่นเคืองใจแน่ ๆ
ไม่อย่างนั้นทำไมแค่เขาคนเดียวถึงได้กระตุ้นภารกิจขอไปทีได้มากมายขนาดนี้?
แต่ซูอินกลับชอบใจนัก
ลู่เจียงซิงก็นับว่าเป็นเจ้ากรรมนายเวรที่ช่วยให้เธอปั่นยอดภารกิจได้พุ่งกระฉูดจริง ๆ
เธอไม่ได้มองแผ่นหยกที่ลู่เจียงซิงเลื่อนมาให้ แต่จ้องลึกเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่ายโดยตรง
ดวงตาของเธอทั้งดำขลับและเป็นประกายจาง ๆ ดูมีความงามแบบผู้หญิงที่ทั้งมีเหตุผลและเป็นตัวของตัวเอง
“ขอบคุณค่ะ แต่ฉันไม่ต้องการ”
น้ำเสียงของเธอไพเราะและเด็ดขาดไม่มีลังเล
ด้วยความที่บนใบหน้ามีรอยยิ้มแบบมืออาชีพประดับอยู่ จึงไม่ทำให้คนมองรู้สึกว่าเธอปฏิเสธเพราะเขม่นลู่เจียงซิง