กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มือเจ็บ
ซูอินแปลกใจอยู่เหมือนกัน ในนิยายต้นฉบับ ความสัมพันธ์ระหว่างลู่เจียงซิงกับเจ้าของร่างเดิมก็แค่พอไปกันได้ อาจจะดีกว่าความสัมพันธ์ระหว่างเส้าวั่งกับเจ้าของร่างเดิมนิดหน่อย
แต่ก็ไม่ได้สนิทกันถึงขั้นนั่งคุยเล่นยิ้มแย้มแบบนี้
ที่แปลกคือ สายตาของลู่เจียงซิง...มองมาที่นางจริง ๆ
นางกำลังจะตอบส่ง ๆ ว่า ‘ก็ดี’ แต่ศิษย์น้องเล็กข้าง ๆ กลับพูดเสียงหวานขึ้นมาก่อน “ศิษย์พี่ลู่รำกระบี่สวยมากเลย ดอกไม้ที่ให้ข้าเมื่อกี้ก็สวยด้วย!”
ลู่เจียงซิงชะงักไปครู่หนึ่ง ดูเหมือนไม่คิดว่าเซวียฉิงเสวี่ยจะตอบ แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไร แค่ยิ้มบาง ๆ แล้วตอบว่า “อืม” จากนั้นก็เดินกลับไปที่นั่งของตัวเอง