กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อย่าคิดว่าตัวเองสำคัญนัก
ถ้าสายตาจับต้องได้ ซูอินคงโดนเซวียฉิงเสวี่ยจ้องจนหน้าเป็นรูไปแล้ว
อะไร เห็นเธอสวยมากหรือไง ถึงต้องจ้องไม่เลิก? ถ้าไม่จ้องแล้วจะจำหน้าไม่ได้หรือไง?
โชคดีที่ซูอินอดทนเก่ง แถมยังทำเป็นไม่เห็น ไม่อย่างนั้นถ้าเป็นคนอื่นโดนจ้องแบบนี้ คงตบโต๊ะแล้วสวนไปว่า ‘จ้องอะไรนักหนา!’
ซูอินไม่สนใจสายตาของเซวียฉิงเสวี่ย แล้วทบทวนเคล็ดกระบี่พิชิตมังกรในหัว คิดว่าประเดี๋ยวตัวเองน่าจะมีโอกาส 50 เปอร์เซ็นต์ที่จะไปถึงขั้นสอง
ตอนที่ซูอินเริ่มเหม่อลอยหนักขึ้นเรื่อย ๆ เซวียฉิงเสวี่ยที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก็พูดขึ้น