กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 186 เมฆฝนแห่งภัตตาคารจิ้งถิง
ดวงอาทิตย์ลอยสูงถึงกลางฟ้า ความร้อนของต้นฤดูร้อนค่อย ๆ แผ่ซ่านขึ้นทีละน้อย
เสียงฝีเท้าแผ่วเบาดังมา หลิงไห่และถงจัวคุกเข่าอยู่บนระเบียง ร่างกายตั้งตรงมั่นคงไม่ไหวติง
“ทั้งสองท่านลุกขึ้นเถอะ ฮ่องเต้มีพระราชโองการ อภัยโทษให้แล้ว”
หยวนชูรีบเดินเข้ามา เอ่ยเสียงต่ำกับคนทั้งสองที่คุกเข่าอย่างหลังตรง
หลิงไห่ส่งสายตาว่า “ผมรู้อยู่แล้ว” ให้ถงจัวทันที ทั้งสองลุกขึ้นอย่างคล่องแคล่ว ก่อนหายวับไปไร้ร่องรอย
ภายในห้องนอน เมฆควันแปรเป็นสายฝน ความอ่อนหวานแปรเป็นบทกวี
ซูจิ่งฮ่าวทั้งร่างอ่อนระทวย ถูกหลินโม่ช้อนขึ้นจากตั่งนอน แล้วประคองเข้าไปซุกตัวใต้ผ้าห่มอย่างแผ่วเบา