กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 185 เขาคืออาโม่ของเขา
เมื่อเห็นว่าขัดขืนไม่ได้ หลินโม่ก็ไม่ดิ้นรนอีก ซุกศีรษะอยู่ระหว่างข้อศอก ส่งเสียงครางอู้อี้ จากเดิมที่ต่อต้านอย่างรุนแรง สุดท้ายเหลือเพียงเสียงสะอื้นแผ่วเบา
ตอนแรกซูจิ่งฮ่าวโกรธอยู่ไม่น้อย แต่พอเห็นหลินโม่ดิ้นรนไปดิ้นรนมาแล้วจู่ ๆ ก็ยอมแพ้ เสียงเปลี่ยนเป็นสะอื้นอย่างน่าเวทนา
เขาพลันตกใจ
ความเสียใจชั้นหนึ่งพลันเอ่อล้นขึ้นในใจ
น้ำเสียงของซูจิ่งฮ่าวแฝงความอ่อนลงอยู่หลายส่วน
หลินโม่ไม่ตอบ เพียงส่งเสียงสะอื้นต่ำ ๆ จากลำคอ
ความหมายนั้นชัดเจนยิ่ง