กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 172 ห้ามบาดเจ็บ
กลางดึก
เลยยามโฉ่วไปแล้ว ซูจิ่งฮ่าวเอนกายอยู่บนตั่งนอนอย่างเงียบเชียบ รอคอยให้หลินโม่ชำระล้างร่างกายกลับมา
บนพระแท่นบรรทมมังกรแห่งนี้ ร่องรอยที่หลินโม่เคยนอนยังคงอยู่ ซูจิ่งฮ่าวยื่นมือไปลูบไล้เบาๆ สัมผัสถึงไออุ่นที่หลงเหลืออยู่บนตั่งนอนเพียงเล็กน้อย
พรุ่งนี้ พรุ่งนี้หลินโม่ก็จะไปแล้ว
พื้นที่ข้างกายนี้ แม้จะเริ่มเย็นลง แต่เพียงครู่เดียวหลินโม่ก็จะกลับมา และกลับมาอบอุ่นได้อีกครั้ง
ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป ก็จะไม่มีวันกลับมาอีก
เมื่อเย็นลงแล้ว ก็จะไม่กลับมาร้อนผ่าวได้อีก
ในใจของซูจิ่งฮ่าวมีความขมขื่นเล็กน้อย แต่ก็ถูกเขาข่มไว้อย่างแข็งกร้าว