กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 158 หลิงปัว รอฉันด้วย
แผ่นอกที่เดิมทีแข็งทื่อขยับกระเพื่อมขึ้นลงเบา ๆ กลับมามีลมหายใจแผ่วเบาอีกครั้ง
ขนตาที่เกรอะกรังไปด้วยคราบเลือดสั่นระริกอย่างยากลำบาก ชายหนุ่มลืมตาขึ้น
รู้สึกเพียงทั่วทั้งร่างเจ็บปวดรวดร้าวอย่างยิ่ง โดยเฉพาะท้องน้อยส่งความเจ็บปวดเสียดแทงเจียนขาดใจออกมา
จากนั้นกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งเข้มข้นก็ลอยเข้าสู่โพรงจมูก
เขาก้มมองดูอย่างเลื่อนลอย
แอ่งเลือดสีคล้ำสายเล็ก ๆ ข้างกาย ไม่ชัดเจนนักภายใต้ความมืดมิดอันเข้มข้นของราตรี
สำหรับองครักษ์เงาที่บาดเจ็บเป็นประจำ บาดแผลเช่นนี้ล้วนเคยชินมานานแล้ว ทว่าสิ่งที่ทำให้เขายากจะทานทนยิ่งกว่าในยามนี้ คืออาการปวดศีรษะแทบระเบิดที่ถาโถมเข้ามา
ปวดจนเขาแทบจะหายใจไม่ออก