กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 156 พันมีดหมื่นเฉือน
บนภูเขาเฟิงเลี่ย พรรณไม้เขียวขจี ต้นสนและต้นไป๋ยืนต้นตระหง่านอย่างเงียบเหงา ลมภูเขาหวีดหวิวพัดพาความหนาวเหน็บแห่งผืนป่า หมุนวนมายังที่แห่งนี้ พัดผ่านกิ่งก้านของสนและไป๋ ส่งเสียงสะอื้นไห้วังเวง
หลิงจิ่วถูกฝังไว้ที่นี่ นี่คือสถานที่ที่เขาปรารถนาจะหลับใหลชั่วกาล
กองดินเล็ก ๆ เพียงหนึ่งกอง จากนี้ไปฟ้ากับดินแยกจาก ไม่อาจพานพบได้อีก
ใบหน้าหล่อเหลาองอาจของเด็กหนุ่มยังคงแจ่มชัดในความทรงจำของทุกคน คิ้วตาอันอ่อนโยน รอยยิ้มเจ้าเล่ห์แสนกลราวกับยังอยู่ตรงหน้า
ทว่าจากนี้ไปไม่อาจสัมผัสได้อีกแล้ว