เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 154 อาทิตย์อัสดง พิธีอภิเษกสมรส
แสงอาทิตย์อัสดงทอประกายระยิบระยับ สาดแสงลงมาทาบทาบนร่างของคนทั้งสองอย่างไม่หวงแหน ตั้งแต่อาภรณ์ไปจนถึงแววตา ล้วนเปี่ยมไปด้วยประกายแสงอันอบอุ่นนุ่มนวล
ดวงตะวันกลมโตที่ค่อย ๆ คล้อยต่ำลง เปล่งประกายแสงสุดท้ายออกมาอย่างเต็มที่ แผ่ความร้อนแรงแผดเผาของดวงตะวันจนเต็มผืนเมฆหมอก
ช่างงดงามจับตายิ่งนัก
หลิงจิ่วเอนกายพิงในอ้อมอกของหลิงปัวอย่างอ่อนแรง น้ำเสียงแผ่วเบา “พี่โป๋ ตะวันตกดินสวยจริง ๆ เลยนะ”
“สวยสิ แต่ก็ยังไม่สวยเท่านาย”
“พี่โป๋ นายว่า คนเราจะมีชาติหน้าไหม”
“มีสิ ฉันเชื่อว่ามี ถ้าไม่มีละก็ ต่อไปฉันจะไปตามหานายที่ไหนล่ะ” น้ำตาของหลิงปัวจวนเจียนจะเอ่อล้นออกมาอีกครา
“ถ้ามีชาติหน้า นายยอมตามใจฉันหน่อยได้ไหม” หลิงจิ่วขยับตัวเล็กน้อยในอ้อมอกของเขา น้ำเสียงแฝงความน้อยอกน้อยใจอันแสนนุ่มนวล “ชาตินี้ นายไม่เคยยอมฉันเลย แย่งกับฉันไปเสียทุกอย่าง แม้แต่จะอยู่ที่ไหน ก็ยังต้องผลัดกันเลย”