กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 149 ครั้งนี้ให้ฉันบ้าง
หลิงไห่ฉุดแขนที่กำยำแข็งแรงของถงจัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง เขาจิบน้ำจากมืออีกฝ่ายไปครึ่งชามจนหยุดร้องไห้ ดวงตาที่บวมแดงจ้องมองอีกฝ่ายเขม็ง
“เป็นอะไรไป” ถงจัวเอ่ยเสียงนุ่มพลางยื่นมือไปลูบเส้นผมสีดำสนิทดุจแพรไหมของเขา “ทำไมถึงเอาแต่จ้องหน้าฉัน”
หลิงไห่โผเข้ากอดอีกฝ่ายทันที แขนที่ขาวบางรัดร่างหนาของเขาแน่นราวกับปลาหมึก เส้นผมยาวนุ่มสลวยระลงเต็มไหล่ ดวงตาที่ยังเปียกชื้นซุกไซ้กับปกเสื้อสีดำสนิทของถงจัว เสียงสั่นเครือเอ่ยว่า
“พี่ถงจั๋ว อย่าทิ้งฉันไปนะ”