กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 148 เขายกโทษให้ฉันแล้ว
“อย่าไปเลย หัวหน้าสำนักแพทย์หลวงโจวเพิ่งจะมาตรวจเมื่อช่วงเช้า ความเจ็บนี้... มันไม่มีทางรักษา...” หลิงจิ่วพยายามผ่อนลมหายใจ หอบหายใจพลางกุมมือของหลินโม่ไว้ เผยแววตาเว้าวอนออกมา
“หลินโม่ ตอนที่หลิงปัวไม่อยู่ ฉันอยากจะขอร้องนายสักเรื่อง”
หลินโม่ปาดน้ำตาออกไปอย่างแรง เงยหน้าขึ้นมองเขา “ได้ นายพูดมาเถอะ”
“วันใด... วันใดที่ฉันจากไปแล้ว... ช่วยดูแลหลิงปัวแทนฉันด้วยนะ...” หลิงจิ่วฝืนทนต่อความเจ็บปวดแสนสาหัส เม็ดเหงื่อผุดซึมออกมาเป็นชั้น ๆ “ฉันดูแลเขาต่อไม่ได้อีกแล้ว ยามที่ฉันไม่อยู่ ช่วยดูแลตักเตือนเขาให้ดีแทนฉันที...”