กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 141 ยังเหลือ... เวลาอีกเท่าไร
หลิงปัวอ้าปากจะพูด ทว่าในวินาทีที่เหลือบไปเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวลสุดขีดของหลินโม่ เส้นด้ายที่ขึงตึงอยู่ในใจตลอดเวลาของเขาก็ขาดผึงลงทันที
ยังไม่ทันได้พูดอะไร น้ำตาก็ไหลพรากออกมาเป็นสาย กระทบลงบนพื้นหินหยกขาวภายในห้องทรงพระอักษรดังเป็นจังหวะ
หลินโม่มองเขาอยู่นานเห็นเพียงน้ำตาแต่ไร้สุ้มเสียง จึงหันไปมองหลิงจิ่วที่ยังพอควบคุมอารมณ์ได้ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ผ่อนลงเล็กน้อยว่า “หลิงจิ่ว นายพูดมา”
หลิงจิ่วสูดจมูกฟืดใหญ่ สายตาทอดมองลงบนพื้น “นายท่าน... คุณชายครับ ผม... ผมถูกวางยาพิษ”