เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 134 สุราภูผาเย็นเยียบ ถ้วยทิวทัศน์ขุนเขาสายน้ำ
หลิงจิ่วและหลิงปัวถือข้าวของมาถึงหน้าประตูหอสดับเสียงกระเรียน ก็ได้รับการต้อนรับอย่างกระตือรือร้นจากบ่าวหนุ่มทันที นำทางไปจนถึงห้องส่วนตัว แล้วรินน้ำชาให้ทั้งสองคนอย่างคล่องแคล่วว่องไว
“นายท่านทั้งสอง ข้าวของทั้งหมดซื้อครบถ้วนตามรายการแล้ว ขอรับ พวกเราตรวจเช็กเรียบร้อยแล้ว หลังกินมื้อเย็นเสร็จ ผมจะนำของไปส่งให้พวกท่านก่อน จะได้ไม่ต้องส่งคนมารับในอีกสองวันข้างหน้า” หลิงปัววางห่อข้าวของทั้งใหญ่และเล็กลงเรียบร้อย แล้วป้องมือรายงานต่อซูจิ่งฮ่าว
“เช่นนั้นก็ลำบากนายต้องเดินไปส่งแล้ว” ซูจิ่งฮ่าวเอ่ยเรียบ ๆ
“งั้นเดี๋ยวนายกลับบ้านไปรอฉันก่อนนะ” หลิงปัวเอ่ยกับหลิงจิ่ว “ของแค่นี้ฉันถือคนเดียวได้ นายไม่ต้องเดินไปเดินมาให้เหนื่อยหรอก”