กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 132 เส้นผมดำขลับผูกเป็นปมร่วมใจ
ฉือตีลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอกอย่างไม่อาจปิดมิด ร่างกายยังคงสั่นเทาไม่หยุด ก้มศีรษะขานรับอย่างระมัดระวัง “ครับ วันนี้ผู้ใต้บังคับบัญชาจะออกเดินทางไปยังแคว้นต้าหลวนทันที”
“ไปเถอะ เดินทางระวังด้วยล่ะ เทียบเชิญกับสารแห่งรัฐ สาย ๆ หน่อยฉันจะให้คนเอาไปส่งที่จวนของนาย ได้ของแล้วนายก็ออกเดินทางได้เลย” หลินโม่กล่าว
“ครับ ผู้ใต้บังคับบัญชาขอตัวลา” ฉือตีตอบเสียงเบา ถอยหลังไปสองก้าวแล้วหันหลังเดินจากไป ชายเสื้อสะบัดพลิ้วพาเอากระแสลมเย็นวูบหนึ่ง
ร่างที่เหยียดตรงดั่งต้นไผ่ลับหายไปจากสายตาของหลินโม่ ซูจิ่งฮ่าวนั่งลงเริ่มมีสมาธิกับการตรวจฎีกา ทว่าหลินโม่กลับจ้องมองแผ่นหลังที่จากไปของฉือตีพลางตกอยู่ในห้วงความคิด