กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 8 หยาดน้ำตาหยดที่สอง
หลินโม่กลืนน้ำลาย เอ่ยอย่างระมัดระวัง “นายท่าน—”
ซูจิ่งฮ่าววางหนังสือลง ขมวดคิ้วมองเขา
หลินโม่ชะงักไปเล็กน้อย “คุณไม่กลับวังไปพักผ่อนหรือ”
“เรียกฉันว่าจิ่งฮ่าว”
“…” หลินโม่อ้าปาก แต่สุดท้ายก็ล้มเลิก เรียกไม่ออก
ซูจิ่งฮ่าวเดินอ้อมออกมาจากหน้าโต๊ะ โน้มเข้ามามองเขาจากเบื้องสูง “เรียกฉันว่าจิ่งฮ่าว”
หลินโม่ก้มตาลง ต่อสู้ในใจอยู่นาน ก่อนเรียกด้วยเสียงแหบพร่า “จิ่งฮ่าว”
ความเย็นเยียบดุจน้ำค้างแข็งเต็มใบหน้าซูจิ่งฮ่าวสลายเป็นสุญตาในทันที หางตาปลายคิ้วล้วนเจือรอยยิ้ม เขาย่อตัวลงมาใกล้หลินโม่ “ฉันกำลังรอหมอหลวงมาใส่ยาให้เจ้า”