เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 67 รอยแยกเปลือกเปิดออกครั้งแรก
วินาทีที่ชิ้นฟันเสริมกับโครงกุญแจขบเข้าล็อกกัน สถานีเสบียงทั้งแห่งก็ราวกับถูกใครบางคนเคาะเบา ๆ จากตามรอยต่อของกระดูก
นั่นไม่ใช่แรงสั่นสะเทือน
แต่คือการตอบสนอง
ภายในห้องแผงวงจร เส้นสีขาวทั้งสามช่วงที่เพิ่งนิ่งเสถียรพลันสว่างวาบขึ้นมาพร้อมกัน ทั้งเส้นระยะสามก้าวหน้าประตู ช่วงเขตด่านหน้าปากทางทิศใต้ ช่วงเขตควบคุมที่สองของบ่อไหลย้อนกลับ ตลอดจนสัญญาณสะท้อนที่เกี่ยวคล้องเอาไว้ตรงรหัสที่เจ็ดของโถงทางเดินวกกลับ ต่างแผ่ชั้นแสงเย็นเยียบจางอย่างยิ่งออกมา กุญแจตรวจเช็กเปลือกรองฉบับสมบูรณ์ในมือของกู้หลินชวนดูราวกับเพิ่งได้เติมเต็มลมหายใจเฮือกสุดท้ายในที่สุด และบนผิวฟันสีดำสลับเงินอันแข็งเย็นยะเยือกนั้น ก็มีลวดลายลำดับเก่าที่ตื้นมากค่อย ๆ ผุดปรากฏขึ้นมาอย่างเชื่องช้า
ลมหายใจของหนิงหลานหยุดชะงักไปครึ่งจังหวะ
"มันรับรองแล้วค่ะ"
ลูกกระเดือกของช่างเฝิงขยับกลืนน้ำลาย น้ำเสียงแหบพร่า "มันไม่ได้รับรองเจ้าของ แต่รับรองว่า 'ใช้งานได้' ตอนนี้กุญแจดอกนี้ไม่ใช่ของตายอีกต่อไปแล้วครับ"
หลัวขุยพิงโครงเหล็กอยู่ ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือดขณะจ้องเขม็งไปยังกุญแจตรวจเช็กเปลือกรองที่ประกอบสมบูรณ์แล้ว แววไม่ยินยอมในส่วนลึกของดวงตาแทบจะกดข่มเอาไว้ไม่มิด
เขารู้ดีว่านับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ในมือของกู้หลินชวนมีของที่สามารถแตะถึงเปลือกล็อกรองได้เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งชิ้นอย่างแท้จริงแล้ว