เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 40 สกัดกั้นตรงจุดเปราะแตก
แสงไฟของสถานีเสบียงยังคงสว่างอยู่
ก่อนก้าวออกไป กู้หลินชวนเหลียวกลับไปมอง วงแนวเขตฟอกสภาพแวดล้อมนั้นยังคงส่องสว่างเจิดจ้า ราวกับตะปูที่ถูกตอกตรึงลงไปบนถนนอันเน่าเปื่อยสายนี้อย่างดุดัน
ข้างนอกวุ่นวาย ข้างในจึงต้องนิ่งมั่นคง
นี่ไม่ใช่เรื่องของอารมณ์ แต่มันคือเรื่องของการเอาชีวิตรอด
เขาดึงสายตากลับ แล้วนำหนิงหลาน ถังเซียว และฉินเหยียนออกเดินทาง ทั้งสี่คนลัดเลาะเข้าไปในเงามืดของตรอกด้านหลังอีกครั้ง ก่อนมุดเข้าสู่ท่อสูบน้ำร้างไปตามเส้นทางสกปรกที่พวกเขาคลานผ่านมาแล้วถึงสองรอบ
คราวนี้ไม่มีใครเอ่ยปาก
เพราะทุกคนต่างรู้ดีว่าการรุกคืบเข้าไปลึกกว่านี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่การสำรวจทางอีกต่อไป
แต่มันคือการช่วงชิงเส้นชีวิตของวงนอกแกนความเย็นอย่างดุดัน
ท่อสูบน้ำร้างยังคงคับแคบและเหม็นคลุ้ง น้ำเสียไหลผ่านข้างเท้าไป ขณะที่ผนังขึ้นสนิมเย็นเยียบราวกับกระดูกซากศพ