เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 5 ชายสามคน มีดหนึ่งเล่ม และความพยายามปล้น
"ถ้าอยากกิน ก็ทำตามกฎของฉัน"
หลังกู้หลินชวนเอ่ยคำพูดนั้นออกไป ร้านสะดวกซื้อก็ตกอยู่ในความเงียบงันไปสองวินาทีเต็ม ๆ
นอกประตู ซากศพหนังเหล็กยังคงหมอบอยู่ข้างรถยนต์ร้างไม่ไกลนัก พลางเปล่งเสียงคำรามต่ำ แขนกลายพันธุ์ครึ่งหนึ่งไหม้เกรียมหงิกงอราวกับแท่งเหล็กที่ถูกเผาจนดำ
เห็นได้ชัดว่ามันหวาดกลัวแสงสีขาววาบตรงประตูเมื่อครู่จนไม่กล้ากระโจนเข้ามาอีกในทันที แต่ก็ไม่ยอมจากไป เพียงจ้องเขม็งมายังร้านสะดวกซื้อราวกับหมาบ้าที่ถูกล่ามไว้หน้าประตู
ภายในประตู ครอบครัวสามคนนั้นยังคงไม่ได้สติจากความตื่นตระหนกที่เพิ่งรอดตายมาได้อย่างหวุดหวิด
ชายวัยกลางคนได้สติเป็นคนแรก แทบจะตามสัญชาตญาณ เขารีบกันภรรยาและลูกไปไว้ด้านหลัง มองกู้หลินชวนอย่างระแวดระวัง ก่อนจะกวาดสายตามองน้ำดื่มและอาหารบนชั้นวางสินค้า
สายตาของเขาไม่ได้ดุร้าย ทว่าตึงเครียดอย่างยิ่ง เห็นได้ชัดว่ากลัวจะหนีพ้นปากสัตว์ประหลาดแล้วกลับมาตกหลุมพรางอื่นเข้าอีก
กู้หลินชวนเข้าใจสายตาแบบนั้นดี
คนที่ใช้ชีวิตอยู่ในวันสิ้นโลกส่วนใหญ่ไม่เชื่อใน "ความหวังดี" อีกต่อไปแล้ว