ตอนที่ 297 บทอวสาน (1)

เข้าสู่ปีที่สองของการเปิดสถาบันไกด์ ท่าอวกาศของนครลาวาก็ขยายพื้นที่ขึ้นอีกครั้ง

ลานจอดยานที่เคยเชื่อมขึ้นจากแผ่นโลหะผสมในอดีต บัดนี้ได้เชื่อมต่อเข้ากับเขตท่าเรืออวกาศแห่งใหม่แล้ว ยานอวกาศพลเรือนทยอยเข้าเทียบท่าตามลำดับเลียบไปตามแถบแสงนำทางกลางเวหา ขณะที่ห้องโดยสารรับส่งเคลื่อนขึ้นลง ผ่านผนังห้องโดยสารโปร่งใสสามารถมองเห็นถนนหนทางที่สร้างซ่อมแซมขึ้นใหม่ในระยะไกล รวมถึงทุ่งร้างนอกเมืองที่ยังคงแดงฉานเช่นเดิม

พายุทรายยังคงโหมแรงเช่นนั้น ยานลาดตระเวนชายแดนก็ยังคงเข้าออกตามปกติ ทว่าบนเส้นทางเดินยานมุ่งสู่นครลาวา ไกด์ที่เดินทางมาศึกษาหาความรู้กลับยิ่งมายิ่งมากหน้าหลายตา ถึงขั้นมีคนเริ่มสืบหาข้อมูลหลักสูตรช่วงถัดไปล่วงหน้าหลายเดือน เหล่าสามีอสูรที่ร่วมเดินทางมาด้วยเดิมทีตั้งใจเพียงแค่มาส่งถึงสถาบัน แต่พอได้พักอาศัยลงแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะไปเอ่ยถามกองกำลังป้องกันเมืองว่ายังขาดแคลนคนอยู่อีกหรือไม่

เมื่อก่อนยามเอ่ยถึงนครลาวา ผู้คนบนดาวหลักต่างรู้ดีว่าที่นี่เป็นสถานที่เนรเทศ หากได้มาจริง ๆ ก็คงไม่อาจหวนกลับไปได้อีก ทว่าในเวลานี้กลับมีไกด์ที่อาลัยอาวรณ์ไม่อยากจากไปหลังจบหลักสูตร กอดเครื่องปลายทางวิ่งไปหาไซเหมย ถามอย่างจริงจังว่าตนเองจะอยู่ต่ออีกสักระยะได้หรือไม่

ยามที่ไซเหมยได้ยินคำนี้เป็นครั้งแรก ยังถึงกับนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง