ตอนที่ 292 ค่ำคืนอันเงียบสงบ

เซนติเนลบนเปลหามพูดไม่ออกแล้ว มู่ชิงชิงกุมมือเขาไว้ พลังจิตหยั่งลึกเข้าไป ในที่สุดท่ามกลางกลิ่นอายที่แทบจะสลายไปหมดสิ้น ก็พบการตอบสนองอันแผ่วเบายิ่งจุดหนึ่ง

หัวไหล่ที่เกร็งแน่นของเธอผ่อนคลายลงเล็กน้อย “ไม่ต้องกังวล ยังทันอยู่ ทุกคนช่วยฉันปลดเกราะชั้นนอกของเขาออกที ขยับเบามือหน่อยนะคะ”

คนข้าง ๆ รีบค้อมตัวลง แผ่นเกราะที่กดทับบาดแผลถูกยกออก เส้นใยราสีทองจึงแนบติดเข้าไปทันที เดิมที มู่ชิงชิงยังคิดจะปกป้องจุดที่อันตรายที่สุดก่อน ทว่าพลังจิตกลับฉายภาพความเสียหายโดยรอบขึ้นมาในการรับรู้ของเธอพร้อมกันแล้ว

หลังเลื่อนระดับเป็น SSS ก็ยิ่งคมชัดขึ้น ทะเลจิตขาดตรงไหน เดิมทีควรไหลเวียนอย่างไร เธอกลับสามารถแยกแยะได้อย่างชัดเจน

เธอพยายามแยกพละกำลังออกไป รอยแตกร้าวเสียหายหลายจุดจึงเริ่มซ่อมแซมพร้อมกัน การกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรวดเร็วตรงหน้าอกของผู้บาดเจ็บค่อย ๆ ราบเรียบขึ้น มือที่กำขอบเปลหามแน่นก็คลายลง

มู่ชิงชิงก้มหน้ามองเขา จนกระทั่งพละกำลังอันแผ่วเบาสายนั้นสามารถหมุนเวียนซ่อมแซมตัวเองได้ จึงค่อยกล้าจัดการขั้นตอนต่อไป

เสี่ยวเสี่ยวจือหมอบอยู่บนไหล่ของเธอ หมวกเห็ดแตะแก้มเธอเบา ๆ เธอยกมือลูบมัน ในแววตาพลันมีประกายสว่างขึ้นมาในที่สุด