เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซูอิ่งเหอ ไกด์ระดับ A แห่งดาวหลักยืนอยู่หน้าประตูเป็นเวลานานมากแล้ว
ยามที่เธอมาถึง เซนติเนลผู้รับผิดชอบการต้อนรับคอยช่วยเธอถือสัมภาระตลอดทาง น้ำเสียงที่พูดคุยกับเธอก็แฝงความเลื่อมใสชื่นชม แม้กระทั่งเก้าอี้ในห้องปลอบประโลมยังเปลี่ยนตามความเคยชินของเธอ ลู่เฉิงเยวี่ยพูดคุยกับเธอด้วยตัวเอง โดยบอกว่าครั้งนี้เป็นเพียงการทดลอง จะดำเนินไปถึงขั้นตอนไหน ให้เธอเป็นผู้ตัดสินใจ
ทว่าวันนี้ เธอกลับเอ่ยคำว่าหยุดไปแล้วถึงสามรอบ
ประตูกลับยังคงปิดสนิท
“ผู้อาวุโสลู่ สามีอสูรของฉันกำลังรอฉันอยู่ค่ะ” เธอหยิบเครื่องสื่อสารขึ้นมาใหม่อีกครั้ง สามีอสูรคนแรกของเธอคือเซนติเนลระดับ S ย่อมต้องช่วยเธอได้แน่นอน “ถ้าหากยังต้องสังเกตอาการ คุณให้บุคลากรทางการแพทย์เข้ามาได้นะคะ”
ลู่เฉิงเยวี่ยกวาดสายตามองมือของเธอแวบหนึ่ง
“วางของลงก่อน”
ซูอิ่งเหอก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว
ในที่สุดเธอก็ฟังคำสั่งที่แฝงอยู่ในประโยคนี้ออก ทั้งยังมองเห็นความรำคาญใจยามที่เขาช้อนตาขึ้นอย่างชัดเจน ในอดีตขอเพียงเธอขมวดคิ้วเล็กน้อย เซนติเนลข้างกายล้วนแต่จะไต่ถามว่าตรงไหนทำให้เธอไม่สบายตัว ทว่าเซนติเนลตรงหน้าคนนี้ ลู่เฉิงเยวี่ยผู้อาวุโสลำดับสามแห่งสภาผู้อาวุโสท่านนี้ กลับกำลังรอคอยให้เธอยอมจำนน