ตอนที่ 263 คืนนี้ไม่บอกฝันดี

มือของมู่ชิงชิงยังคงอยู่ในกลางฝ่ามือของเฮยชาง

เมื่อได้ยินประโยคนั้นชัดเจน เธอก็มองเขาแวบหนึ่งก่อน จากนั้นสายตาก็ตกลงไปยังเตียงด้านหลังโดยไม่รู้ตัว บริเวณที่เพิ่งรู้สึกว่าเก็บกวาดอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยเมื่อครู่ ในเวลานี้แม้แต่หมอนสองใบที่วางเคียงคู่กัน ก็ยังทำให้เธอไม่ค่อยกล้ามองดูอย่างละเอียด

เฮยชางรับรู้ได้ว่านิ้วมือของเธอเกร็งงอขึ้นมาด้วยความประหม่า นิ้วโป้งจึงลูบเบา ๆ บนข้อนิ้วของเธอ เขารอคอย มือที่ประคองอยู่ด้านหลังเอวของเธอยังคงวางนิ่งอย่างมั่นคง ให้เธอได้พิงอาศัยเล็กน้อย โดยไม่ได้เอ่ยปากเร่งรัดเธออีก

“ฉันยังไม่ได้ล้างหน้าแปรงฟันเลยค่ะ……” มู่ชิงชิงเอ่ยเสียงเบา

“ไม่เป็นไร……” เฮยชางก้มหน้าลง สายตาหยุดอยู่ที่ใบหน้าของเธอ “ไม่ใช่ ผมหมายถึงผมรอคุณ”

กกหูของเธอยิ่งร้อนผ่าวขึ้น เขาทำตัวเป็นธรรมชาติเช่นนี้ กลับทำให้ท่าทางอึกอักปิดบังของเธอดูเหมือนจะเกินความจำเป็นไปบ้าง ทว่าหลังจากเฮยชางพูดจบ เขาก็ปล่อยมือออกจริง ๆ เพียงแค่ช่วยจัดมุมข้อมือเสื้อที่พับเข้าไปข้างในให้เรียบร้อย แล้วขยับหลีกทางด้านหน้าออกให้

มู่ชิงชิงเดินไปถึงริมประตู ยามหันกลับไป เขาก็ยังคงยืนมองเธออยู่ตรงนั้น มือที่เดิมทีทาบลงบนกรอบประตูแล้วของเธอชะงักไปเล็กน้อย ในที่สุดก็เอ่ยเสริมด้วยเสียงแผ่วเบาว่า “คุณรอสักครู่นะคะ เดี๋ยวฉันจะมา”