เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังจากการประชุมกลุ่มย่อยของทั้งไม่กี่คนสิ้นสุดลง เรนส์ก็จูงมือมู่ชิงชิงเดินออกจากห้องผู้บัญชาการสูงสุด เฮยชางมองตามพลางอยากจะเอ่ยอะไรบางอย่าง ทว่าเพราะตนเองยังไม่ได้เป็นสามีอสูรของชิงชิงอย่างเป็นทางการ จึงไม่ได้เดินตามไป
เมื่อกลับมาถึงที่พัก มู่ชิงชิงเพิ่งจะก้าวพ้นประตู สิ่งของพกติดตัวในมือก็ถูกเรนส์หยิบเอาไปโดยตรง
“อันนี้วางไว้ใน...” มู่ชิงชิงยื่นนิ้วมือชี้ ยังพูดไม่ทันจบ เรนส์ก็นำมันไปวางไว้ยังตำแหน่งเดิมที่คุ้นเคยแล้วหันกลับมาอุ้มเธอขึ้น
เธอร้องอุทานเบา ๆ สองมือโอบรอบลำคอของเขาตามสัญชาตญาณ “เป็นอะไรไปคะ? ฉันยังไม่ได้เปลี่ยนรองเท้าเลยนะ”
เรนส์อุ้มเธอลงนั่ง ให้เธอนั่งขวางอยู่บนตักของเขา ยื่นมือออกไปช่วยเธอถอดรองเท้า เท้าของเธอเพิ่งจะแตะลงพื้น ก็ถูกฝ่ามือของเขาช้อนกลับมา
“มันเย็นครับ”
มู่ชิงชิงจึงงอขาเข้าแนบชิด พิงทั้งตัวเข้าไปในอ้อมอกของเขา เรนส์ช่วยเธอถอดเสื้อคลุมตัวนอกออก ยามที่ทอดแขนกลับมากอดอีกครั้ง ก็โอบรัดได้แนบแน่นกว่าเมื่อครู่อยู่บ้าง
เธอเงยหน้าขึ้น กำลังคิดจะถามเขาว่าเป็นอะไรไป จุมพิตก็ทาบทับลงมา