ตอนที่ 230 พาเขากลับไป

มู่ชิงชิงแนบมือลงไป ผิวเกราะเย็นเฉียบ แต่ใต้ฝ่ามือกลับมีพละกำลังอันหนักหน่วงสายหนึ่งเคลื่อนผ่านไปอย่างช้า ๆ เธอรอจนกระทั่งการกระเพื่อมไหวนั้นสงบลง จึงค่อยปล่อยให้เส้นใยจิตเลียบตามรอยแผลหยั่งลึกเข้าไปข้างในอย่างแผ่วเบา

เสี่ยวเสี่ยวจือยื่นหมวกเห็ดออกมาจากบนไหล่ของเธอ เส้นใยราเส้นเรียวเล็กแนบชิดกับข้อมือของเธอ ช่วยเธอแยกแยะจุดที่ถูกเกราะเดิมบดบังเอาไว้

ไหล่และหลังบาดเจ็บสาหัสมาก จุดเชื่อมต่อหลายแห่งทางด้านหลังก็มีความเสียหายอย่างเห็นได้ชัดเช่นกัน ทันทีที่พยายามจะลุกขึ้น จุดเหล่านั้นก็จะรั้งกันไปมา มิน่าล่ะเขาถึงขยับตัวอยู่หลายครั้ง แต่สุดท้ายก็ยังคงติดอยู่ที่เดิม โชคดีที่การเต้นลึก ๆ ในทรวงอกยังคงสม่ำเสมอมาโดยตลอด