ตอนที่ 229 พบผู้บาดเจ็บเพียงคนเดียว

เมื่อสัญญาณบอกพิกัดร้างปรากฏขึ้นนอกหน้าต่างยานเป็นครั้งแรก ชางเช่อก็สั่งให้ดับไฟสำรวจด้านหน้า

“ไปทางขวาอีก”

เซนติเนลตรงที่นั่งคนขับปรับทิศทางตามคำบอก ตัวยานร่อนลงช้า ๆ ชิดขอบหลุมอุกกาบาต ผาหินที่ขวางอยู่ด้านหน้าเมื่อครู่พลันเผยให้เห็นรอยแยกกว้างตามมุมที่เปลี่ยนไป

มู่ชิงชิงขยับตัวนั่งตรงขึ้นเล็กน้อย

สัญญาณบอกพิกัดนั้นเอียงกระเท่เร่อยู่เหนือรอยแยก ส่วนฐานหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกับชั้นหินไปนานแล้ว ขาค้ำที่หักสะบั้นห้อยต่องแต่งอยู่กลางอากาศ เธอรู้จักที่แห่งนี้ เพราะเธอเคยเห็นในความทรงจำของจี้เหิง ทว่าเมื่อได้มาถึงสถานที่จริงในยามนี้ ถึงได้พบว่าทางเข้าใหญ่และลึกกว่าที่จินตนาการไว้มาก

“ที่นี่แหละค่ะ” เธอเอ่ยเสียงเบา “จี้เหิงพาพวกฉีเลี่ยเข้าไปจากทางนี้”

เรนส์มองตามสายตาของเธอไป ฝ่ามือทาบทับลงบนหลังมือที่วางอยู่บนหัวเข่าของเธอแล้วบีบเบา ๆ หนึ่งที

ทว่าแผนที่ภายในยานยังคงแสดงว่าด้านหน้าไม่สามารถสัญจรได้

ชางเช่อยืนอยู่ข้างแผงควบคุมหลัก ปาดเปิดมิติผลการสำรวจชั้นนั้นออก “ไปตามตำแหน่งที่ผมเพิ่งบอก อย่าไปตามแผนที่นี้”

เฮยชางเหลือบมองค่าที่คลาดเคลื่อน แล้วสั่งให้เซนติเนลคนขับเปลี่ยนเป็นระบบขับเคลื่อนด้วยมือ ยานพิทักษ์ประจำการอยู่ด้านนอก เจ้าหน้าที่รับช่วงสองกลุ่มแยกกันเฝ้าบริเวณใกล้ทางเข้า ส่วนยานธงมุ่งหน้าลงไปต่อ