เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เฮยชางมองชางเช่อ มือยังคงกดอยู่ข้างตราทหารโบราณชิ้นนั้น
“ก่อนจะไป มีบางคำพูดที่ควรคุยกันให้ชัดเจน”
สายตาของชางเช่อละออกจากใบหน้าของมู่ชิงชิง
เรนส์ยืนตัวตรงขึ้นเช่นกัน “ทำไมพวกผู้แปลงร่างเป็นแมลงถึงฟังนาย พลังงานบนตัวพวกเขาทำไมถึงเชื่อมต่อกับนาย การที่นายพาพวกเราเข้าไปได้ อาศัยอะไรกันแน่”
คำถามหลายข้อเอ่ยขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง ภายในห้องจึงเงียบสงบลง
จั่วซวี่ไป๋ปิดจอแสงที่เชื่อมต่อกับภายนอก เก็บข้อมูลบนโต๊ะเข้าเครื่องปลายทางส่วนตัว เซนติเนลเวรยามนอกประตูได้รับสัญญาณจากเฮยชาง จึงถอยร่นไปอยู่อีกฝั่งหนึ่งของระเบียงทางเดิน
ชางเช่อฟังจบกลับยังคงสงบนิ่ง เขาก้มหน้ามองข้อมือของตัวเองแวบหนึ่ง ใต้ขอบแขนเสื้อ แผ่นเกราะสีเงินดำกำลังค่อย ๆ ผุดขึ้นมาตามผิวหนัง
“เพราะพวกเขาเรียกฉันว่าราชัน”
มู่ชิงชิงชะงักงัน