ตอนที่ 219 หัวใจของมันยังอยู่

ในขณะที่อีกด้านหนึ่ง ชางเช่อได้เดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าพวกเผ่าแมลงเหล่านั้นแล้ว

เขายืนอยู่ตรงนั้นพลางยกมือขึ้นข้างหนึ่ง ผู้แปลงร่างเป็นแมลงชั้นสูงที่อยู่หน้าสุดคล้ายสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง ศีรษะจึงค่อย ๆ ก้มต่ำลง ขาหน้าที่เคยเกร็งตึงเมื่อครู่ก็ค่อย ๆ ทอดลงอย่างช้า ๆ มันจำกลิ่นอายที่เข้ามาใกล้นี้ได้ มันคือกลิ่นอายแห่งการคุ้มครอง แผ่นเกราะบริเวณหน้าอกสั่นไหวเบา ๆ ส่งเสียงครางทุ้มต่ำออกมา

ปลายนิ้วของชางเช่อชะงักค้างอยู่กลางอากาศ เขานิ่งอึ้งไป…

จนกระทั่งวินาทีนี้ เขาถึงสัมผัสได้จริง ๆ ถึงความเชื่อมโยงที่ยังไม่เลือนหาย กลิ่นอายพฤกษาจาง ๆ อันแสนคุ้นเคยที่หลงเหลืออยู่ในความผันผวนทางจิตอันยุ่งเหยิงของอีกฝ่าย เหมือนกับตอนที่มู่ชิงชิงจับข้อมือเขาในวันนั้นไม่มีผิดเพี้ยน