ตอนที่ 198 เปิดให้แค่คุณเพียงผู้เดียว

เสียงของจี้เหิงเบามาก ราวกับไม่ได้ใช้ลำคอของตนมาเนิ่นนานเกินไป ทุกตัวอักษรล้วนแฝงความรู้สึกแหบแห้งเสียดสี

“มู่ชิงชิง…… ไกด์?”

มู่ชิงชิงยังคงถูกเรนส์โอบไว้ในอ้อมอก เมื่อได้ยินชื่อของตัวเองก็หันศีรษะไปทันที

“ฉันเองค่ะ ฉันอยู่นี่”

คนใต้ผ้าห่มรักษาขยับเล็กน้อย สายตาที่เพิ่งฟื้นฟูของจี้เหิงยังคงพร่ามัว ทว่าเขาจำเสียงนี้ได้

ในสมรภูมิที่ฉายซ้ำเนิ่นนานถึง 30 ปีแห่งนั้น เป็นมู่ชิงชิงที่เรียกให้เขาหยุดลงครั้งแล้วครั้งเล่า บอกเขาว่าฉีเลี่ยกลับเข้ากองแล้ว ทั้งยังบอกเขาว่าทุกรูปลักษณ์ล้วนเป็นตัวเขาเอง เส้นทางสุดท้ายที่หวนคืนสู่ร่างมนุษย์ ก็เป็นเธอที่ร่วมเดินเคียงข้างจนจบเช่นเดียวกัน

กลิ่นอายคุ้นเคยที่หลงเหลือจากการปลอบประโลมระดับลึก ยังทำให้จี้เหิงพึ่งพาเธอตามสัญชาตญาณ ตอนนี้เขามองคนรอบข้างไม่ชัด ทว่ากลับสัมผัสถึงตำแหน่งของมู่ชิงชิงได้อย่างแจ่มชัด

เมื่อยืนยันได้ว่าเธอยังอยู่จริง ๆ นิ้วมือที่เกร็งแน่นของจี้เหิงจึงค่อย ๆ ผ่อนคลายลงทีละน้อย

เรนส์ก้มหน้ามองมู่ชิงชิงในอ้อมอกแวบหนึ่ง แล้วมองไปยังจี้เหิง ท่อนแขนที่โอบรอบเอวของเธอรัดแน่นขึ้นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว

จั่วซวี่ไป๋เดินมาถึงหน้าโต๊ะรักษาแล้ว