ตอนที่ 188 เขากำลังตามหาฉีเลี่ย

ยามที่มู่ชิงชิงตื่นขึ้นมา แสงแดดยามบ่ายนอกหน้าต่างก็สว่างจ้าแล้ว

เธอเปิดเปลือกตาขึ้น มองเพดานอย่างเหม่อลอยอยู่ไม่กี่วินาที ถึงค่อย ๆ นึกขึ้นได้ว่าตนเองเข้าไปในทะเลจิตของจี้เหิง อีกทั้งยังเห็นเขาหดเกราะแมลงกลับคืนแล้วกลายร่างเป็นหมาป่ายักษ์สีเทาอีกครั้ง จากนั้นเธอก็ไม่รับรู้อะไรอีกเลย

มู่ชิงชิงอยากยกมือขึ้นขยี้ตา แต่ท่อนแขนเพิ่งยกพ้นผ้าห่มขึ้นมาเพียงเล็กน้อย ก็ตกลงไปอย่างอ่อนแรงตามเดิม

เรนส์ที่นั่งอยู่ข้างเตียงตื่นขึ้นมาในทันที

“ชิงชิง?”

เขาโน้มกายเข้ามาใกล้ ฝ่ามือแตะลงบนพวงแก้มของเธอแผ่วเบาเพื่อยืนยันอุณหภูมิร่างกาย ดวงตาสีแดงคล้ำยังมีเส้นเลือดฝอยปรากฏจากการอดนอนมาตลอดหนึ่งคืน เห็นได้ชัดว่าเขาเฝ้าอยู่ที่นี่มาโดยตลอด

มู่ชิงชิงถูไถกับกลางฝ่ามือของเขาไปตามสัญชาตญาณ

“ฉันหลับไปนานแค่ไหนคะ?”

“วันกว่า ๆ ครับ”

“นานขนาดนั้นเลยเหรอ……” เธอหลับตาลงสำรวจทะเลจิตของตนเองครู่หนึ่ง