เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“อย่าทำร้ายคนข้างหลัง” หลังรหัสสัญญาณทหารถูกแปลความหมายออกมา ภายในเขตกักกันก็ตกอยู่ในความเงียบงันไปครู่หนึ่ง
จี้เหิงหมอบอยู่ใต้ธงทัพเก่าของกองหน้าจู่โจม ร่างกายยังคงถูกเกราะแมลงหนาหนักปกคลุม เพื่อเคาะประโยคนั้นออกมาเมื่อครู่ มันจึงสูญเสียพละกำลังไปจนหมดสิ้น ขาหน้าตกลงบนพื้น คมเกราะฝังลึกลงไปในผืนทรายและก้อนหิน
เรนส์ยืนอยู่นอกบาเรียป้องกัน สายตาจับจ้องมันอยู่ตลอดเวลา
“เริ่มการสัมผัสจี้เหิงก่อนค่ะ” มู่ชิงชิงเอ่ยเสียงเบา
น้ำเสียงของเธอไม่ดังนัก ทว่าหลายคนที่ยืนอยู่ใกล้เคียงต่างได้ยินกันหมด
จั่วซวี่ไป๋ปรับเพิ่มความแม่นยำของเครื่องการตรวจวัดทันที เฮยชางแบ่งอาวุธหนักรอบเขตกักกันใหม่ออกเป็นสามกลุ่ม ส่วนเรนส์แผ่ขยายพลังจิตของตนเองออกไปจนเต็มที่ เพื่อพิทักษ์ขอบเขตการรับรู้ของมู่ชิงชิงเอาไว้
ชางเช่อยืนอยู่ด้านหลังของจี้เหิง กรงเล็บมังกรของเขายังคงทาบอยู่บนพื้น ลวดลายสีดำลามเลียขึ้นไปตามแขนไม่หยุดยั้ง พลังงานของทหารเก่ากลายร่างเป็นแมลงอีกสองนายที่อยู่นอกทุ่งร้างก็กระเพื่อมไหวเบา ๆ เช่นกัน ราวกับหัวใจขนาดใหญ่สองดวงที่ถูกสายลมพัดไหว
“พวกคุณทุกคนรออยู่ข้างนอกนะคะ” มู่ชิงชิงหันกลับไปมองหลาย ๆ คน “ฉันจะสร้างการเชื่อมต่อแบบตัวต่อตัวกับเขาก่อนค่ะ”