ตอนที่ 179 อย่าทำร้ายคนข้างหลัง

“คำขอสัมผัส”

เมื่อรหัสสัญญาณทหารปรากฏขึ้นบนจอแสง ทั่วทั้งเขตกักกันด้านเหนือก็พลันเงียบสงัดลง

จี้เหิงหมอบอยู่ใต้ธงทัพ ร่างกายที่ถูกเกราะแมลงปกคลุมนั้นมหึมาราวกับขุนเขาอันเงียบงัน มันเพิ่งเคาะรหัสสัญญาณสองชุดนั้นเสร็จ ขาหน้าก็ทอดตกลง คมเกราะสีดำยันพื้นไว้ คล้ายกำลังรอคอยการตอบรับ

มู่ชิงชิงมองดูมัน ในใจพลันรู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมา

มันกำลังส่งคำขอสัมผัส

สิ่งมีชีวิตที่ดูเหมือนกลายร่างเป็นแมลงโดยสมบูรณ์เช่นนี้ ยังคงปฏิบัติตามความเคยชินของทหารจักรวรรดิ ที่จะยื่นคำขอเข้าใกล้ต่ออีกฝ่ายก่อน

เรนส์ยืนอยู่ด้านหลังเธอ คอยประคองเธอไว้อย่างมั่นคงมาโดยตลอด มือของเขาไม่ได้แตะที่เอวเธอ เพียงกุมมือข้างที่ว่างของเธอไว้เบา ๆ จากด้านหลัง เพื่อให้เธอสัมผัสได้ถึงตัวตนของเขา อีกมือหนึ่งประคองอย่างแผ่วเบาอยู่ใต้กระดูกสะบักของเธอ กลางฝ่ามือแนบชิดผ่านเนื้อผ้า คล้ายช่วยค้ำยันกำแพงอันไม่สั่นคลอนไว้ด้านหลังเธอ

“ชิงชิง ช้าลงหน่อยครับ” เสียงของเรนส์ดังแผ่วชิดริมหูเธอ “คุณอยากทำอะไร ก็ทำตามจังหวะของคุณได้เลยครับ”