ตอนที่ 163 เธออยากกลับบ้านแล้ว

หลังพ้นเวลาสามทุ่ม เขตทดลองอิสระที่เจ็ดก็เงียบสงบลง

จั่วซวี่ไป๋ไม่ได้เปิดห้องปิดสนิทในทันที เพียงแต่เริ่มเดินเครื่องการตรวจวัดชั้นนอกก่อน

ลำแสงสแกนหลายชุดที่มีความถี่ต่างกันกวาดผ่านผิวของตัวอย่าง เส้นใยราที่ห่อหุ้มอยู่ด้านนอกไม่มีการเปลี่ยนแปลง ทว่าสสารสีดำด้านในกลับเริ่มหดตัว ความหนาแน่นพลังงานภายในของมันสูงผิดปกติ ชิ้นส่วนเล็กขนาดนั้น แต่พลังงานที่การตรวจวัดได้กลับใกล้เคียงกับร่างจิตระดับต่ำหนึ่งตัวแล้ว

จั่วซวี่ไป๋ปรับค่าใหม่อีกครั้ง ผลการตรวจวัดปรากฏขึ้นบนจอแสงอย่างรวดเร็ว

ไม่มีโครงสร้างของไวรัส และไม่พบส่วนประกอบของสมุนไพรทั่วไปใด ๆ มันไม่มีเซลล์อิสระ ไม่สามารถเพิ่มจำนวนได้ด้วยตัวเอง ทว่าหลังจากแยกออกจากร่างจิตแล้วกลับยังคงรักษาความมีชีวิตชีวาที่แข็งแกร่งเอาไว้ได้

“นี่มันคืออะไรกันแน่คะ?” มู่ชิงชิงถาม

เธอพักผ่อนไปครู่หนึ่ง ร่างกายยังคงไม่ค่อยมีเรี่ยวแรง ทำได้เพียงนั่งดูผลการตรวจวัดอยู่ในอ้อมอกของเรนส์

“ใกล้เคียงกับพลังงานที่ผ่านกระบวนการจัดการชนิดหนึ่งมากกว่าครับ” จั่วซวี่ไป๋กล่าว “ขนาดดั้งเดิมน่าจะใหญ่มาก หลังจากถูกคนบีบอัดอย่างฝืนธรรมชาติ จึงกลายมาเป็นสภาพอย่างในตอนนี้”