เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ชางเช่อไม่สนใจคนอื่น ๆ เขากลับมองไปยังมู่ชิงชิงด้วยความจริงจังยิ่งขึ้น ความจดจ่อในดวงตาประหลาดคู่นั้นเด่นชัดเกินไป มู่ชิงชิงถูกเขามองจนรู้สึกแปลก ๆ จึงหดตัวเข้าไปในอ้อมแขนของเรนส์ตามสัญชาตญาณ
เรนส์กระชับวงแขนแน่นขึ้นทันที ใช้เสื้อคลุมห่อหุ้มตัวเธอไว้เกินครึ่ง โผล่พ้นมาเพียงดวงหน้าเล็ก ๆ เท่านั้น
ชางเช่อขมวดคิ้ว การกระทำของเจ้าเสือดาวตัวนี้ช่างขัดหูขัดตายิ่งนัก
“ร่างสัตว์ที่คุณเห็น เป็นแบบไหน?”
ได้ยินคำถามของเขา มู่ชิงชิงก็เงยหน้าขึ้นจากอ้อมอกของเรนส์
ผมยาวสีดำขลับของเธอถูกเสื้อคลุมทับอยู่ข้างไหล่ ใบหน้ายังคงซีดขาวเล็กน้อย ดวงตาใสกระจ่างมองตรงไปยังชางเช่ออย่างจริงจัง ท่าทางนั้นดูคล้ายกระต่ายน้อยที่โผล่หัวออกมาจากโพรง ทำให้คนในห้องหลายคนชะงักไปครู่หนึ่ง
เรนส์ก้มหน้ามองคนในอ้อมแขน สองแขนยังคงไม่ยอมคลายออก