ตอนที่ 36 เดินสวนกัน สืบข่าวลับๆ

เป็นครั้งแรกที่เจียงทั่วอยากเห็นว่าแท้จริงแล้วอีกฝ่ายเป็นใคร อย่างเร่งร้อนและคลุ้มคลั่งเช่นนี้

ความปิติยินดีที่ไร้ขอบเขตกับความปรารถนาอันแรงกล้า พลิกคว่ำสติของเขาในชั่วพริบตา เขาไม่มีเวลาคิดจะเช็ดเหงื่อบนตัวด้วยซ้ำ ทั้งตัวกลายเป็นภาพติดตา วิ่งบ้าคลั่งตรงมายังห้องโถงจัดสรรของศูนย์กักกันร่างสัตว์

เพราะความเร็วสูงเกินไป เท้าทั้งสองข้างของเขายังครูดพื้นจนเกิดเป็นรอยดำเป็นทาง ๆ

ทว่าเมื่อเขาหอบหายใจ ตัวเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ มาถึงประตูใหญ่โลหะของห้องโถงจัดสรร กลับไม่เห็นใครสักคนในห้องโถงทั้งหลัง