กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 98 แกะรอยกลางทุ่งร้าง 4
ดวงจันทร์เต็มดวงยังคงเป็นดวงจันทร์เต็มดวง ครั้นประกายโลหิตสลายหายไป กลับคืนสู่ความขาวนวลกระจ่างราวภาพมายาอีกครั้ง ทว่าหมาป่าสวรรค์หอนไม่สำเร็จ มีเพียงลำคอที่พ่นโลหิตพุ่งพรวดออกมาไม่หยุดยั้ง
โฮ่วเหนี่ยวยังคงแย้มยิ้มเช่นเดิม "มิตรภาพของข้าเช่นนี้ พอจะเป็นสหายกันได้หรือไม่?"
วัวรองกลับรู้สึกว่าหนังตาชั้นเดียวของตนเองแทบจะกระตุกกลายเป็นสองชั้นไปแล้ว
"ได้! ได้สิ!"
โฮ่วเหนี่ยวมองไปยังด้านหลังของมัน "มีสหายตัวใดมีความเห็นขัดแย้งไหม?"