เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47 เส้นทางแห่งความโลภ
โฮ่วเหนี่ยวลงมาที่ชั้นหนึ่ง กล่าวกับนักพรตชราที่กำลังหลับตาอาบแดดอย่างนอบน้อมว่า “ท่านอาวุโส วิชากระบี่บนชั้นสามครั้งหนึ่งหยิบได้มากที่สุดกี่เล่มขอรับ?”
นักพรตชราไม่เงยหน้าไม่ลืมตา “ไม่มีจำกัด! แต่เจ้าคิดว่าหยิบไปหมดจะดีหรือ? ฝึกไหวหรือ? ของพวกนั้นเอาไปก็ไม่ออกลูกหรอก! ครั้งหนึ่งหยิบสักสามห้าเล่มก็พอ ฝึกเสร็จแล้วค่อยกลับมาเปลี่ยนใหม่ ตราบใดที่เจ้ายังไม่ตาย ของพวกนี้ก็เป็นของเจ้าตลอดไป เจ้าจะโลภไปทำไม ฝึกเสร็จแล้วไม่ต้องใช้ชีวิตหรือ?”
โฮ่วเหนี่ยวปิดหน้าเดินจากไป คำพูดนี้จริงใจเกินไป หอเก็บกระบี่ตั้งอยู่ตรงนี้ ไม่หนีหายไปไหนหรอก
กลับขึ้นไปยังชั้นสาม เขาเลือกวิชากระบี่สามชุดโดยไม่ลังเล [กระบี่ต่อเนื่องพิชิตขุนศึก], [กระบี่ไร้หวนคืน], [แทงทะลวงสั้น]